دانشجویان مشاوره دانشگاه علامه طباطبایی

شگفتی های رنگ قرمز

samimi — Wed, 16 May 2012 16:19:00 GMT

یکی از تفریحات جالب من اینه که هر به چند مدت، در کمدمو بازمی کنم، تمام لباس هامو می ریزم بیرون، پخششون می کنم تو اتاق و لابه لاشون می شینم و سرحوصله دوباره اونها رو تا می کنم و می چینم تو کمد. فک می کنم این کار، 2 ساعتی طول می کشه. شاید این تفریح واقعا مسخره به نظر بیاد اما چیزی که من رو به این کار جذب می کنه، رنگ هاست! لباس های رنگی من، یکی از دوست داشتنی ترین اموال من هستن و برای شستن، اتو کردن و تا کردن اونها خیلی بیشتر از مانتوها و مقنعه های مشکی و خاکستری، وقت می ذارم.

شاید همگی ما، خیلی مواقع تحت تاثیر رنگ ها قرار گرفتیم بدون اینکه از اون آگاهی داشته باشیم و این رو مطمین باشید که یکی از ترفندهایی که تبلیغات، برای جلب نظر ما بکار می گیره، بازی روانی ایه که با رنگ ها راه می ندازه و اینطوریه که برای خیلی از نوجوون ها رفتن به پیتزا فروشی و خوردن پیتزا واقعا دوست داشتنیه. مطمینا مدیر باهوش یک پیتزا فروشی می دونسته که چطور از رنگ ها برای تزیین میز و صندلی، رنگ دیوار وحتی برای درست کردن پیتزا استفاده کنه تا هر چه بیشتر، مشتری جذب کنه.

تاثیرات روانی رنگ ها از نظر علمی هم ثابت شده و من تصمیم گرفتم چند پست رو اختصاص بدم به این موضوع و در هرپستی، ویژگی های یک رنگ رو معرفی کنم.

چشم ما دارای سه رنگ هست که با این سه رنگ می تونیم بیش از هفت میلیون رنگ و سایه رو تشخیص بدیم. رنگ قرمز با فرکانس:570، رنگ سبز:535 و رنگ آبی:445.

*رنگ قرمز که بالاترین فرکانس رو به خودش اختصاص داده، تسکین دهنده بیماری ها و حساسیت های پوستی ست، فردی که بیماری سرخک داره، زمانی که محیط اطرافش رو با رنگ قرمز بپوشونیم، روند درمان خیلی سریعتر می شه و دلیل علمیش هم اینه که رنگ قرمز عصب های چشم رو تحریک می کنه، روی سیستم عصبی و گردش خون بدن تاثیر می ذاره، گردش خون سریع می شه، مواد غذایی سریع به خون می رسه و عفونتها سریعتر از بین می رن. البته فقط کسانی که دارای التهاب پوستی هستن بهتره که از رنگ قرمز استفاده نکنن.

*رنگ قرمز مقاومت سیستم عصبی رو بالا می بره و اون رو در برابر میکروبها و سموم مقاوم تر می کنه.

*مفیده برای افرادی که فشار خون پایینی دارن.

*برای رفع مشکل کم اشتهایی و همچنین سریعتر شدن هضم غذا موثره. زمانی که برای چیدمان میز و یا سفره، از رنگ قرمز استفاده بشه به افزایش اشتها کمک می کنه.

* رنگ قرمز که رنگ عشاق هم هست، رنگ گرمیست و سردی روابط رو از بین می بره، کشش بین افراد ایجاد می کنه و سرشار از احساسات و هیجانه. این رنگ تحریک کننده در روابط جنسی هم هست.

* افزایش دهنده نیرو و انرژیه و به همین خاطر گلهایی با رنگ های قرمز و بخصوص قرمز پر رنگ، انرژی مثبتی رو به ما انتقال می ده. گلهای شقایق قرمز و آتشی کنار جاده، بیشتر مواقع این تمایل رو در ما ایجاد می کنه که ماشین رو متوقف کنیم و به سمت اونها بدویم و انرژی کسب کنیم.

*زمانی که عصبانی هستید یا یکی از اطرافیانتون عصبانیه، از رنگ قرمز استفاده نکنید، چون هیجان و حالت حمله رو افزایش می ده و تحریک کننده ی عصبیه. در این حالت بهتره که از رنگ آبی استفاده کنید.

زخمی که نمیبینیم

callameh — Mon, 14 May 2012 12:11:00 GMT

می دانید؟ خشونت همیشه یک چشم کبود و دندان شکسته و دماغ خونی نیست. خشونت، تحقیر، آزارو گاهی یک نگاه است. نگاه مردی به یقه ی پایین آمده ی لباس زنی وقتی که ...دولا شده و چایی تعارف می کند. نگاه برادری است به خواهرش وقتی در مهمانی بلند خندیده.
خشونت بی کلام، بی تماس بدنی، مردی است که در را که باز می کند زن ناگهان مضطرب می شود، غمگین می شود. نمی داند چرا. در حضور مرد انگار کلافه باشد. انگار خودش نباشد. انگار بترسد که خوب نیست. که کم است. که باید لاغرتر باشد چاق تر باشد زیباتر باشد خوشحال تر باشد سنگین تر باشد سکسی تر باشد خانه دارتر باشد عاقل تر باشد. خشونت آن چیزی است که زن نیست و فکر میکند باید باشد. خشونت آن نقابی است که زن می زند به صورتش تا خودش نباشد تا برای مرد کافی باشد. مرد می تواند زن را له کند بدون اینکه حتی لمس اش کند. بدون اینکه حتی بخواهد لهش کند. این ارث مردان است که از پدران پدرانشان بهشان رسیده خشونت خود ما زنانیم که تمامی اینها را می پذیریم بی هیچ اعتراضی و آن کسی را هم که در میانمان به اعتراض بلند می شود با القاب زن فلان و بهمان به سخره می گیریم . خشونت خود خودمانیم و از ماست که بر ماست .

دوچرخه سواری ام

callameh — Sun, 13 May 2012 22:47:00 GMT

تلاشم برای دوچرخه‌سواری را هرگز فراموش نمیکنم.

آن روزها سن و سالم به هفت و هشت میرسید، تازه می‌توانستم سوار دوچرخه‌ای که مدتها گوشه ی حیاطمان آفتاب می خورد بشوم.

آخر شب‌ها برای دوچرخه‌سواری برادرم با من به کوچه مییومد ، هنوز تاریکی و خلوت بودن کوچه را خوب به یاد دارم، پشت دوچرخه‌ام را می‌گرفت و به من می‌گفت من پشتت هستم برو و من با شوق فراوانی پا میزدم، هوای خنک شب کویری تابستان موهای من را به رقص در می‌آورد

سرمست می‌شدم از اینکه چه خوب دوچرخه‌سواری میکنم و کوچه ی خلوت کنار خانه یمان پر میشد از شادی من

داداشم داد می‌زد که الان داری خودت میریا

و من سریع به زمین می‌خوردم

گوشه‌ای از حیاط خانه مان نیز بلندی داشت که دوچرخه ام را بالای آن میبردم و به خاطر شیب، یکـ دو متری به سرعت حرکت میکرد و من به زمین می خوردم

باورتان نمیشود چقد من به زمین خوردم و هر دفعه با ذوق بیشتری از زمین بلند میشدم

من همان فائزه ی 12 سال پیش هستم، برای آن چیز که میخواهم اگر بارها به زمین بخورم هردفعه با انگیزه ی بشتری بلند میشوم

خدا نمی توانست در همه جا باشد، از این رو مادران را آفرید

samimi — Sat, 12 May 2012 13:51:00 GMT

سلام.

امروز بهانه ای شده که بنویسم از کسی که هر روز، هر روز سرشار می شم از عشقش، محبتش. کسی که جبران همه ی نداشتن هاست، جبران همه ی آنهایی ست که باید باشند و نیستند. وجود نازنینی که هر روز صبح با صدای مهربونش از خواب پا می شم و تا شب پر می شم از انرژی که در کنار او گرفتم.

رفیق من، مادر من، کسیه که تو تمام خوشی ها و ناخوشی ها مثل یه دوست و شاید نزدیک تر از یه دوست کنارم بود و وجودش، صداش، نگاهش، دستاش، آغوشش دلگرمم کرد و به قول یغما گلرویی او اعجاز آغوشش را به من بخشید و دیگر دردی نیست، دیگر نمی ترسم، دیگر تنها نیستم!

واقعا از خداوند ممنونم به خاطر اینکه این فرشته مقدس رو به زمین فرستاد تا همه ما مصداق یه عاشق واقعی رو هر روز کنارمون ببینیم کسی که صبور و مهربان است، حسود نیست، دروغ گو ومغرور نیست....همیشه آماده امید دادن و بخشیدن است و تحمل کردن، هر چه که بشود.

روز مادر رو به همه مادرای دنیا تبریک می گم.[گل]

******************************

پی نوشت1: فایزه جون ببخشید که همروز با مطلبت، مطلبی گذاشتم...

پی نوشت 2: تو دانشگاه، خانومی رو می شناختم که هر روز کمک دخترش که فلج و روی ویلچر بود، میومد دانشگاه. از صبح تا ظهر، پشت در کلاس نگران می نشست تا جگر گوشش خیالش راحت باشه. حتی یکبار، من این خانومو بدون لبخند ندیدم.

واقعا چه کسی جز "مادر" می تونه این همه مهربونی و ازخودگذشتگی داشته باشه؟!!!

مشترک مورد نظر در دسترس نمی باشد

callameh — Sat, 12 May 2012 01:00:00 GMT

می خواهم مدتی گم باشم

می خواهم به جایی بروم که صدای هیچ آشنایی را نشنوم

می خواهم زمانی که نام مرا را صدا زدید سربر نگردانم

اصلا اسمم را بذارید اعتراض چرا که واژه ای ست که برسرزبان نمی آورید

موبایل، ایمیل و ...

این ها چیست که نمیگذارد مدتی نباشم

اصلا می خواهم مدتی کارها لنگ بماند

پیشنهاد عادلانه ای:

من به ثبت احوال میروم میگویم حالم بد است

اسمم را عوض کنید.

اگر مرا گوشه ای در خیابان دیدید بگویید چه آشناست دخترک

اما پیش من نیایید

اطبا گفته اند بیماری من مسری ست

علاجی ندارد

بسان چشم بیداری که خواب خوش نمی بینه

callameh — Mon, 07 May 2012 20:24:00 GMT

دوست دارم برای هرچند لحظه ای که شده

فارغ از تمام هیاهوها و دغدغه ها

به مزرعه گندم روبه روی خانه مان که همیشه با دوستانم دسته جمعی گندم های تازه و رسیده اش را می خوردیم بروم

گوشه ای از مزرعه روی علف های نیمه خشک دراز بکشم

ذهنم را روی پاهایم بخوابانم

و برایش لالایی های مادربزرگم را که همیشه روی حیاط خانه ی کاه گلی اش

رو به آسمان پر از ستاره با وجود تمام شهاب هایی که هرکدام آرزویی از آرزوهای من را به زمین می آوردند

برایم میخواند

برایش بخوانم

تا بعد از این همه سال بیخوابی اندکی مانند کودک دو ماهه که در آغوش مادرش گویی به خواب بیست و دو ساله رفته است

بخوابد

عشق صبور و مهربان است

samimi — Sat, 05 May 2012 14:28:00 GMT

عشق

صبور و مهربان است

حسود نیست

دروغ گو و مغرور نیست

بی ادب یا احمق نیست

حمله نمی کند و خشمگین نمی شود

با گناه جمع نمی شود

عشق چشمان را به حقایق روشن می کند

همیشه آماده امید دادن و بخشیدن است

و تحمل کردن

هر چه که بشود.

+این وصف از عشق رو بارها شنیدم اما هر بار یه طور متفاوت درکش کردم و هر بار یه کشف جدیدی ازش داشتم و مطمینم هر چقدر هم که بخونم باز هم برام تازگی داره.

گرچه دوستان فارغ اند از یاد من/از من ایشان صدهزاران یاد باد

callameh — Fri, 04 May 2012 14:42:57 GMT

به راستی که سروش صحت چه زیبا وصف کرده دوستی را، تقدیم به تمام دوستان عزیزم( افسانه، عاطفه، الی و . . .) که چه ماندگار در تمام لحظه های شادی،غم، سکوت،من هستند و چه به جا در تمام پیروزی‌ها و شکست های من سهیم هستند.

وصف دوست به قلم سروش صحت :

دوست ، تقدیر گریزناپذیر ما نیست. برادر، خواهر، پسر خاله و دختر عمو نیست که آش کشک خاله باشد. دوستی انتخاب است. انتخابی دو طرفه که حد و مرز و نوع آن به وسیله همان دو نفری که این انتخاب را کرده اند تعریف می شود. با دوستانمان میتوانیم از همه چیز حرف بزنیم و مهم تر آنکه می توانیم از هیچ چیز حرف نزنیم وسکوت کنیم. با دوستانمان میتوانیم درد دل کنیم و مهم تر آنکه می شود درد دل هم نکرد و بدانیم که می داند.

از دوستانمان می توانیم پول قرض بگیریم و اگر مدتی بعد او پول خواست و نداشتیم با خیال راحت بگوییم نداریم. و اگر مدتی بعد تر دوباره پول احتیاج داشتیم و او داشت دوباره قرض بگیریم. با دوستانمان میتوانیم بگوییم: امشب بیا خونه ما دلم گرفته و اگر شبی دیگر زنگ زد و خواست به خانه مان بیاید و حوصله نداشتیم بگوییم : امشب نیا حوصله ندارم.

با دوستانمان می توانیم بخندیم می توانیم گریه کنیم می توانیم رستوران برویم و غذا بخوریم می توانیم بی غذا بمانیم و گرسنگی بکشیم می توانیم شادی کنیم می توانیم غمگین شویم میتوانیم دعوا کنیم. می توانیم در عروسی خواهر و برادرش لباس های خوبمان را بپوشیم و فکر کنیم عروسی خواهر و برادر خودمان است. و اگر عزیزی از عزیزان دوستانمان مرد لباس سیاه بپوشیم و خودمان را صاحب عزا بدانیم. با دوستانمان میتوانیم قدم بزنیم می توانیم نصف شب زنگ بزنیم و بگوییم : پاشو بیا اینجا و اگر دوستمان پرسید چی شده؟ بگوییم :حرف نزن فقط بیا. و وقتی دوستمان بی هیچ حرفی آمد خیالمان راحت باشد که در این دنیا تنها نیستیم با دوستانمان می توانیم حرف نزنیم کاری نکنیم جایی نرویم و فقط از اینکه هستند خوشحال و خوشبخت باشیم و اگر شما یا او غیر از این بودید شک کنید که هنوز به دوستی نرسیده اید.

به مناسبت روز کارگر

callameh — Wed, 02 May 2012 17:55:00 GMT

مقدمه گزارش: اینجا گوشه‏ای از تهران است. به احترام کار همین کودکان بازیافتی، قرار شد آدرس مکان زندگی شان محفوظ بماند. اینجا مشغول زندگی هستند و 90 درصد شان افغان اند. خیلی‏هاشان از هرات آمده اند و برخی شان هم از دورترها و پشتو حرف می‏زنند. از همه گروه سنی در این چپرهای سیاه به چشم می‏خورد. از بچه‏های ده دوازه ساله گرفته تا نوجوان ترها و جوان ترها و میانسالانی که سهم بیشتری از جمع آوری زباله می‏گیرند و پیرمردی که هیچ از حضور اعضای انجمن حمایت از حقوق کودک احساس خوشی ندارد و محترمانه آنها را به خروج از محل دعوت می‏کند.

برای خواندن کامل متن به اینجا کلیک کنید

از صدای سخن عشق ندیدم خوش‌تر/یادگاری که در این گنبد دوار بماند

callameh — Fri, 27 Apr 2012 12:48:00 GMT

داستان عشق و عاشقی داستان جدیدی نیست اما داستان جذاب و رایجی ست.تجربه ای که همه گرفتارش می شوند عده ای به وصال می رسند و عده ای نه،تعریف وصال در میان عشاق متفاوت است. آن چه مشخص است که این عشق همچنان شبیه یک معما می مانند.هنوز کسی نتوانسته به طور یقین به ما بگویید که در فلان زمان و فلان مکان با توجه به فلان شرایط افراد عاشق می شوند.یکی می گویید عشق شیرین است و آن یکی می گویید رنگ عشق مشکی است. تعابیر متفاوت اند.

در روانشناسی چندین نوع عشق مطرح است که در پست های قبلی دوست عزیزم افسانه به خوبی آن را توضیح داده است. که من دیگر از توضیح دادن ان صرف نظر می کنم و در پست جاذبه ی میان فردیتا حدودی با این اشاره کردم که چگونه می توان به فردی که می خواهیم نزدیک شد.

اما زمان، زمان این است که در رابطه با این صحبت کنیم حال که به معشوق مان رسیدیم چگونه رابطه‌ی عاشقانه‌ی خود را حفظ کنیم. یا به تعبیر شاعر "... که عشق آسان نمود اول ولی افتاد مشکل ها"خیلی ها داستان جدایی ها را تجربه کردند یا شنیده اند و می دانند که رنج زیادی دارد. کسی از رنج کشیدند لذت نمی برد.

مشکل بسیاری از مردم در وهله ی اول این است که دوستشان بدارند، نه اینکه خود دوست بدارند یا استعداد مهر ورزیدن داشته باشند بدین ترتیب به دنبال راه‌هایی می‌گردند که چگونه دوست داشتنی باشند. مردم دوست داشتن را ساده می دانند و تنها چیزی که به آسانی میسر نمی باشد یافتن یک معشوق مناسب یا محبوب دیگران بودن است که سعی میکنند بدان برسند.

مسئله ی دیگر این می باشد که بسیاری از مردم حالت اولیه ی عاشق شدن را با حالت دائمی عاشق بودن، یا بهتر بگوییم در عشق ماندن را اشتباه می گیرند.همچنین این شیوه ی تفکر که هیچ چیز آسان تر از عشق ورزیدن نیست در میان مردم رایج است. در حالی که هیچ کار مهمی و هیچ فعالیتی مانند عشق وجود ندارد که با چنان امید ها و آرزوهای فراوانی شروع شود و اغلب به شکست بیانجامد.

اگر چنین وضعی در کارهای دیگر پیش می آمد، ما مصرانه به دنبال دلایل شکست و راه های ترمیم آن می‌رفتیم یا به طور کل از آن منصرف می‌شدیم.راه حل دوم که در مورد عشق غیر ممکن است.

و تنها یک راه حل می ماند و آن مطالعه ی دقیق علت شکست و در یافتن معانی واقعی عشق است.